غزل 11 [ ساقى به نور باده برافروز جام ما ] 1 ساقى به نور باده برافروز جام ما * مطرب بگو كه كار جهان شد به كام ما 2 ما در پياله عكس رخ يار ديده‌ايم * اى بىخبر ز لذت شرب مدام ما 3 هرگز نميرد آن كه دلش زنده شد به عشق * ثبت است بر جريدهء عالم دوام ما 4 چندان بود كرشمه و ناز سهىقدان * كايد به جلوه سرو صنوبر خرام ما 5 اى باد اگر به گلشن احباب بگذرى * زنهار عرضه ده بر جانان پيام ما 6 گو نام ما ز ياد به عمدا چه مىبرى * خود آيد آن كه ياد نيارى ز نام ما 7 مستى به چشم شاهد دلبند ما خوش است * زان‌رو سپرده‌اند به مستى زمام ما 8 ترسم كه صرفه‌اى نبرد روز بازخواست * نان حلال شيخ ز آب حرام ما 9 حافظ ز ديده دانه‌ى اشكى همىفشان * باشد كه مرغ وصل كند قصد دام ما 10 درياى اخضر فلك و كشتى هلال * هستند غرق نعمت حاجى قوام ما